Ściany nie zabezpieczające pomieszczeń przed nadmiernymi stratami ciepła wymagają ocieplenia warstwą materiału ter­moizolacyjnego. Stosuje się w tym celu; — gazobeton odmiany 700, którego bloczki grubości 120 mm zastępują pod względem właściwości termoizolacyjnych mur z pełnej cegły grubości 380 mm. Bloczki te domurowuje się od wewnętrznej strony ściany, po oczyszczeniu jej powierzchni z warstw farb lub innych okładzin, stosując zaprawę cemento-wawapienną 1:1:6 Po związaniu nowej warstwy muru ścianę tynkuje się zaprawą cementowo-wapienną 1:1:9;

—  płyty wiórkowo-cementowe grubości 50 mm — pod wzglę­dem właściwości termoizolacyjnych równoważne murowi z cegły grubości 260 mm. Płyty można mocować po zewnę­trznej stronie ściany murowanej (przed jej otynkowaniem), za pomocą długich gwoździ z podkładkami, wbijanych w spoiny między elementami muru, lub po wewnętrznej stronie takiej ściany na zaprawie cementowo-wapiennej 1:1:6 na ścianie drewnianej również za pomocą gwoździ z podkład­kami. Stykające się powierzchnie płyt należy przykryć siatką podtynkową. Ściany wyłożone płytami tynkuje się zaprawą cementowo-wapienną 1:1:9;

—  płyty pilśniowe miękkie grubości 19 mm — równoważne pod względem właściwości termoizolacyjnych murowi z cegły grubości 260 mm. Do podłoża murowanego lub betonowego mocuje się je na zaprawie cementowo-wapiennej 1:1:6

a do podłoża drewnianego — gwoździami lub wkrętami. Ściany wyłożone takimi płytami można tynkować, malować farbą emulsyjną lub oklejać tapetą. Znaczne zmniejszenie strat ciepła uzyskuje się również po dokładnym uszczelnieniu miejsc stykania się ościeżnic okien i drzwi ze ścianą oraz ram okiennych i skrzydeł drzwi z oście­żnicami