Sztuczny kamień budowlany, będący stwardniałą mieszaniną cementu, wody i kruszywa (stanowiącego 70…90% objętości gotowego b.k.). O czasie twardnienia mieszanki betonowej decyduje głównie rodzaj cementu, o wytrzymałości betonu na ściskanie — marka cementu i kształt ziaren kruszywa (większą wytrzymałość dają kruszywa łamane, o kształcie ziaren zbliżonych do brył foremnych), o urabialności mieszanki i szczelności betonu — wielkość ziaren kruszywa (mniejsze ziarna — większa urabialność, większe ziarna — większa odporność na działanie wody).
W zależności od gęstości wyróżnia się b.k.:  lekki (300…1800 kg/m3), z kruszywem naturalnym lub sztucznym, o budowie porowatej (pumeks, wapień, żużel, gruz ceglany), oraz z kruszywem organicznym (trociny, pażdzierze) — stosowany na elementy betonowe i żelbetowe, na warstwy izolacyjne i bloki ścienne;  z wy kły (1800…2600kg/m3), z kruszywem naturalnym o budowie ścisłej, łamanym lub otoczakowym (granit, gnejsy, porfiry) — stosowany na elementy konstrukcyjne budowli;  ciężki (ponad 2600 kg/m3), z kruszywem specjalnym (np. baryty) — stosowane głównie w budownictwie przemysłowym, rzadko w budownictwie ogólnym.